Tholen - Waar spreek je de man die vijftig jaar lang betrokken was bij de ontwikkeling van de klimaatcomputers van Hoogendoorn? In de werkplaats natuurlijk. Daar staat Leo van der Hoeven medio februari met een schroevendraaier een technische klus op te lossen, zoals hij ooit bij een tuinder in de slaapkamer te vinden was voor een speciale klus.
Al bijna zestig jaar helpt Hoogendoorn tuinders met procesautomatisering. Leo was daarbij vijftig jaar lang een onmisbare kracht. Een unicum: niet eerder kon Hoogendoorn een dergelijk jubileum vieren. Tijdens de koffiepauze op dinsdagochtend is er taart en een speech. Maar daarna staat hij al snel weer als vanouds te sleutelen, in de werkplaats op kantoor in Vlaardingen.
© Hoogendoorn Growth Management
Tegenwoordig zijn het niet meer alleen klimaatcomputers waar Leo zich om bekommert, maar allerhande technische klusjes. Een tv-scherm is dinsdagochtend aan de beurt om even onder handen genomen te worden. Na het bereiken van zijn pensioengerechtigde leeftijd is Leo drie ochtenden in de week blijven werken als facility manager.
Zijn liefde voor techniek komt in zijn nieuwe rol wederom goed van pas. Bovendien fungeert hij trots als vraagbaak voor collega's, en brieft hij zijn bevindingen uit Westland en omstreken door. Als er ergens een kas gesloopt wordt, dan horen de verkopers op kantoor in Vlaardingen het van Leo. Wie weet dat er bij die tuinder een kans is om een Hoogendoorn-klimaatcomputer te plaatsen?
Tussen het sleutelen door is er dinsdagochtend bij een bak koffie gelukkig ook tijd voor het ophalen van mooie herinneringen. Leo werkt nog door tot eind maart. Begin maart wordt hij 70. Maar hij weet nu al: ook nadat hij zijn werkzame leven stopt, komt hij op zijn oldtimer motor graag nog eens langs in Vlaardingen.
© Hoogendoorn Growth Management
De werkplaats van Hoogendoorn, in de beginjaren
Van bollenschuur naar Vlaardingse werkplaats
Leo werd geboren als zoon van een tuinder. Nadat hij van school ging, ging hij aan de slag in de kas van zijn oom Theo. Die had een klimaatcomputer van Hoogendoorn. Via zijn oom hoorde hij, destijds 19 jaar oud, dat ze bij Hoogendoorn mensen zochten. Niet veel later zocht hij op een beurs in Den Hoorn het bedrijf op. Leo raakte in gesprek en mocht een dag later op sollicitatiegesprek komen in 's-Gravenzande.
Hoogendoorn was destijds gevestigd in een bollenschuur aan de rand van het dorp. "In dat gesprek zei Henk Hoogendoorn tegen mij: 'Jouw oom Koos is ook een klant van mij.' De volgende ochtend kwam Henk bij mijn oom op de tuin. 's Middags kon ik aan de slag bij Hoogendoorn."
Vanuit de bollenschuur verhuisde Hoogendoorn naar een ander pand in 's-Gravenzande en sinds 1999 is het bedrijf gevestigd aan de Westlandseweg in Vlaardingen. "Destijds zat de werkplaats nog op de tweede verdieping. Iedereen had zijn eigen stekje, waar je zat te solderen."
© Hoogendoorn Growth Management
Hier wordt aan de eerste klimaatcomputer van Hoogendoorn gewerkt
'Geheime materialen' halen
Leo geldt in Vlaardingen als een echte pionier op het gebied van de klimaatcomputer. Hij kwam bij Hoogendoorn werken net nadat het bedrijf in 1974 een revolutionaire stap had gezet met de introductie van TUCO, de allereerste klimaatcomputer voor de glastuinbouw. "Voor Gé Bentvelsen ben ik destijds wel naar de Binkhorst in Den Haag gereden om materialen te halen", vertelt Leo.
Gé Bentvelsen kwam bij Hoogendoorn werken als boekhouder, maar hij had ook heel veel interesse in techniek en ontwikkelde zelf klimaatcomputers. "Ik wist als ik op pad gestuurd werd niet precies wat ik ging halen." Leo kreeg namen door waar hij zich moest melden en kreeg dan materialen mee. "Ik weet ook nog wel dat we de tekst van IC'tjes af moesten schuren, zodat de concurrentie niet kon zien welke materialen we gebruikten."
© Hoogendoorn Growth Management
Leo maakte alle verhuizingen mee, en liep destijds nog rond in de allereerste werkplaats van Hoogendoorn
Speciale klussen
In totaal werden er bij de ontwikkeling van TUCO 150 systemen gebouwd. Leo bouwde en testte ze stuk voor stuk zelf. Zijn werkzaamheden vonden vooral op kantoor, in de werkplaats plaats. Soms kwam hij echter wel bij tuinders. Zo herinnert hij zich het moment dat hij een speciaal systeem bij een tuinder thuis mocht installeren.
"Opeens stond ik bij die mensen in de slaapkamer", lacht hij. De tuinder in kwestie woonde niet naast zijn kas. Om thuis toch de situatie in de kas in de gaten te kunnen houden, had hij Hoogendoorn gevraagd iets te ontwikkelen, zodat hij thuis de klimaatgegevens in kon zien. "Ik plaatste een scherm in de slaapkamer en een kastje waarmee er een verbinding ontstond tussen de kas en het huis van de tuinder."
Ook een ander verzoeknummer van een tuinder levert iets speciaals op. "Voor een tuinder die graag ging varen maakten we een speciale koffer met een accu, een telefoon en een schermpje. Daarmee kon die tuinder, terwijl hij aan het varen was, klimaatwaardes uit de tuin op afstand opvragen. Als er dan een storing was, wist hij dat hij terug naar de tuin moest. Het was een hele gemoderniseerde tuinder."
© Hoogendoorn Growth Management
Het pand van Hoogendoorn Automatisering aan de Franklinstraat in 's-Gravenzande
Van knoppenkast naar in de cloud
De systemen die Hoogendoorn ontwikkelde, werden steeds moderner. Van een 'knoppenkast' ontwikkelde de techniek door tot de IIVO van nu. "De techniek werd steeds kleiner en verfijnder."
Tuinders konden dankzij de klimaatcomputer steeds meer zaken automatiseren. Daarbij waren er ook steeds minder kabels nodig. "Daar scoorden wij bij Hoogendoorn ook goed mee. Er was op een gegeven moment nog maar één kabel nodig tussen de klimaatcomputer en de aansluitkast. Minder kabels betekenden minder kosten. Zo konden we goed concurreren."
De laatste versie van de klimaatcomputer, de IIVO, is de eerste die volledig met data op het internet werkt. "Er zitten geen harde schijven meer in, en ook geen draaiende onderdelen meer. Dat was met de iSii ook al zo. Dat voorkomt storingen."
© Hoogendoorn Growth ManagementLeo en broer Sjef, die ook bij Hoogendoorn werkt
Harde werker
De rol van de werkplaats veranderde ook met de jaren. "Bij onze nieuwste klimaatcomputer hoeven wij niets meer te installeren", weet Leo. "Bij de iSii was dat ook al steeds minder nodig. Eén van de laatste stappen die ik dan deed, was het instellen van de taal. Als dat een vreemde taal was, dan stelde ik dat in, zodat de klant direct in zijn eigen taal aan de slag kon. Daarna kon ik afsluiten en was het voor mij klaar. Vreemde talen lezen kon ik toch niet."
Bang dat door de ontwikkeling van de techniek zijn werk niet meer nodig zou zijn, is Leo nooit geweest. Hoewel er van solderen in Vlaardingen inmiddels geen sprake meer is, is de werkplaats er nog steeds. "Ik heb altijd gezegd: 'In de werkplaats blijf je altijd werk houden.' Nog altijd controleren we hier systemen en voeren we reparaties uit. Dat blijft, daar ben ik van overtuigd. Bovendien hebben we een magazijn met materialen. Ook die materialen moet je blijven versturen. De doelstelling was elke week: de stellingkast met werk om te testen leeg en de stellingkast met reparatieklussen leeg."
Naast zijn werk bij Hoogendoorn is Leo trotse vader en opa. Thuis in De Lier is hij graag ook technisch bezig. "Ik heb een schuur van 2,5 bij 6. Daar heb ik al twee motoren opgeknapt. Voor mijn jongste zoon haal ik nu zijn motorscooter uit elkaar."
Jarenlang werkte de Westlander naast zijn werk ook nog in de rozen, tot hij dertien jaar geleden ernstig ziek werd. Het kwam weer goed, maar 's ochtends voor het werk rozen knippen, na thuiskomst 's avonds nog 'even' te helpen met rozen bossen, zomers rozen pluizen en in de weekenden ook helpen in de rozenkas, doet hij nu niet meer.
Op de tuin komt hij nog wel graag, tegenwoordig bij zijn schoonzoon. "Hij is chrysantentuinder en gaat uitbreiden. Daar kom ik graag kijken." Of er dan kans is op de komst van een IIVO? Leo lacht: "Hij heeft een ander merk klimaatcomputer. Ik heb het wel geprobeerd…"
Voor meer informatie:
Hoogendoorn Growth Management
[email protected]
https://hoogendoorn.com/
